Żelazko do prasowania
Żelazko do prasowania typu „na duszę”. Podstawa o kształcie łódeczkowatym, tył zamykany klapką osadzoną na wygiętym u góry żelaznym drucie. Uchwyt wykonano z profilowanych elementów stalowych z drewnianą rączką, która chroniła użytkownika przed poparzeniem. Wewnątrz umieszczano wkład, tzw. „duszę” – nagrzewany wcześniej na palenisku. Częstym rozwiązaniem było posiadanie dwóch takich sztabek, kiedy jedna z nich była używana, drugą w tym czasie rozgrzewano w palenisku. Dusze były przeważnie kute z żelaza lub stalowe, rzadziej żeliwne, które na wskutek ognia mocno ulegało złuszczeniu. Żelazko na tzw. „duszę” było pewnym ulepszeniem, nie zostawiało popiołu jak w przypadku stosowania żelazka na węgiel.