Warsztat rymarski

Warsztat rymarski, tzw. konik rymarski – drewniana ława z pionowym uchwytem przypominającym szczęki, używana przez rymarzy – rzemieślników zajmujących się wyrobem i naprawą uprzęży. Z odpowiednio wyprawionej skóry wytwarzano części uprzęży, takie jak chomąta, uzdy, lejce czy rzemienie do batów. Elementy obrabianych części wkładano w szczęki, co pozwalało rymarzowi pracować obiema rękami, np. przy szyciu lub dziurkowaniu. Rymarze byli ludźmi szanowanymi na wsi. Mieszkali najczęściej poza wsią w małych miasteczkach.

Informacje o obiekcie

Numer inwentarzowy:

JP/810

Datowanie:

I połowa XX w.

Technika wykonania:

obróbka ręczna

Materiał:

drewno, metal

Wymiary:

wys. 94 cm, dł. 107 cm, szer. 21 cm

Kategoria:

Inne